Μέρες γκρινιάρες γεροντοκόρες, γεννημένες από τον ίδιο πατέρα, με τα ίδια γκρίζα μάτια, τα ίδια παγωμένα δάκτυλα, στάζουν παράπονα με τις ώρες.

Νεροποντές με ξεφλουδίζουν μέχρι να βρεθεί, βαθιά κάτω από το δέρμα μου, εκείνος ο σπόρος που κοιμάται τυλιγμένος λήθη και σιωπή, περιμένοντας τις ακτίνες του ήλιου για να αναστηθεί.

 

Δημοσιεύτηκε στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2016, τοβιβλίο, Θεσσαλονίκη 2015

Βασιλική Παππά

 

4 thoughts on “Μάρτιος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s